Inside Monster

Will Come Again
پیام های کوتاه
نوشته های اخیر
نویسندگان
جهان بیرون غار

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «من نواده تاریخم» ثبت شده است

وقتی همسر فرخ فوت کرد، خود فرخ اینقدر غصه خورد و اینقدر ناراحت بود که سوم همسرش خودش از دنیا رفت...

  • هولدن کالفیلد

اون کلیپ صوتی خنده دار که توش یه خانم شمالی زنگ میزنه پلیس 110 و در مورد ترقه بازی شکاین میکنه رو شنیدین؟ نشنیدین؟ این کلیپ رو عرض میکنم. توی این کلیپ اون خانُم توی آدرس دادن از جایی حرف میزنه به اسم گذر فرخ-که الان نام یه شهید روشه- که این فرخ ، توی زمان خودش لوطی و بزرگ اون محل بوده و اسم اون گذر به یادش شده گذر فرخ، و هنوز هم که هنوزه مردم به اونجا میگن "گذر فرخ".

فرخ، همسرِ مادرِ مادرِ مادرِ مادرِ مادرِ من بوده، شما باورتون میشه؟ خود من باورم نمیشه. فرخ ، پُشت مادری منه از پنج نسل پیش! مردی که هنوز آواز مردونگیش بعد از هفتاد هشتاد سال توی رشت نمُرده. وقتی این رو فهمیدم فقط یه لبخند زدم که چه جالب ولی بعدتر که خواهرم برام بعضی قصه ها رو گفت همینجوری همه چی برام عجیب تر شد... این خاطرات همه از مادربزرگ (مادربزرگ مادرم، همون مادرِ مادرِ مادرم) به خواهرم رسیده به همراه یه سری نامه و مدرک درجه یک...

"بمانی" دختر فرخ بوده ، که پسرخاله اش عاشقش بوده، یک بار یه نامه مینویسه و توش به بمانی ابراز علاقه میکنه، فرخ که متوجه میشه نمیذاره هیچوقت بمانی و عشقش به هم برسن، میگفت این بی آبروییه، توی شهر اسممون دیگه به نیکی بُرده نمیشه اینطوری. گفته شده بعد از ازدواج جدای جفتشون، وقتی همسر بمانی فوت میشه پسرخاله ی بمانی زنش رو طلاق میده و میره سراغ بمانی، اما بمانی میگه تو معصیت کردی، باهات ازدواج نمیکنم. حتی فکرشم مو به تنم سیخ میکنه... آره گفتم که بمانی ازدواج میکنه و دو تا دختر میاره، صدیقه و ملیحه. (ملیحه همون مادربزرگ مادرمه که خدا رحمتش کنه پیرزن رو.). از اینجا به بعدش واسطه نداره و خودم میگم ... ملیحه خودش با علینقی ازدواج میکنه و محمد علی و محمد مهدی و هادی و بتول و عذرا رو میاره. بتول مادربزرگ منه و بقیه دایی ها و خاله ی مادرم. علینقی اسم محمدعلی رو اول گذاشته بود گداعلی!!! البته همیشه محمد علی صدا شد، تا بعد توی شناسنامه هم درستش کردن. این دایی بزرگ مامانمه. هادی توی یه تصادف که همسر یکی از خاله هام راننده بوده یک پاش رو از دست میده،یک نفر میمیره و اتفاقات بد پیاپی... منِ بچه، بیشترین خاطراتم رو از دایی مهدی دارم، مرد قد کوتاه مهربون با مرامی که همیشه برامون خوراکی میاورد و میگفت و میخندید، یادم نمیره هیچوقت به آرتروز گفت آرتیپوس! مهدی سر 50 سالگی سیگار از پا انداختش ، بچه از مادرش زودتر رفت، تا آخر عمر مادربزرگ بهش نگفتن مهدی نیست، از طرفش پیغام رسوندن، از طرفش زنگ زدن و مادربزرگ خواب بود، از طرفش هدیه فرستادن، به خاطرش سیاه نزدن خونه ی بتول رو (که مادربزرگ باهاشون بود) ، پیرزن چند سال منتظر پسرش بود و ندیدش، چشم براه موند و رفت، میگن یکی دو بار خواب مهدی رو دیده، یادم نیست چی... خیلی دردناکه نه؟ محمدعلی بچه اولی بوده، تحصیل کرده ی جمعشون با معیار اون موقعها، معلم آموزش پرورش، و بمانی عاشق عاشق عاشق محمدعلی بوده. اسم من خیلی تصادفی با اسم دایی بزرگه یکیه. و من خیلی دوستدار دایی محمدعلی مامانم هستم، دایی بزرگه! عذرا... پسر کوچیکش هم سن منه، با هم بزرگ شدیم من و اون. و بتول که فقط دختر زایید و یکیشون شد مادرم، چهارتاشون خاله هام که هر چی هم بشه قد مادرم دوستشون دارم، همه بچگیمون رو با هم بودیم ما خاله زاده ها...

از کجا به کجا رسیدیم... قرار نبود اینقدر طوفانی و طولانی باشه ولی یه نگاه انداختم دیدم بچه های فرخ هیچکدوم عادی زندگی نکردن، همونطور که خودش عادی زندگی نکرد، نذاشت بمانی عادی زندگی کنه، بمانی نگذاشت پسرخاله اش بهش برسه و غیرعادی ترین کار ممکن رو توی بهترین شرایط کرد، ملیحه بی خبر از مرگ بچه ی عزیزش از دنیا رفت، اون یکی پسرش رو با یه پا دید، پسر بزرگش رو میگفت از دستش در آوردن، به عبدالله "آقاجون" من میگفت بهترین پسرمی که هیچکدوم عادی نیست. و ما که نه خودمون عادی زندگی کردیم نه عادی میمیریم احتمالاً...

دو تا لینک زیر نامه ی بمانی هست به دو دخترش ملیحه و صدیقه، توی یه سفر مشهد، به نظرم یه تاریخ نوشتاری مسلم رو از دست ندید به نفعتونه...

نامه ی بمانی 1

نامه ی بمانی 2

توی نامه از محمدعلی اسم برده شده، هنوز که هنوزه خودش نامه رو ندیده، ولی من دیدم!

من نواده ی فرخم، همون فرخ که میگن گذر فرخ! فکر نکنم چیزی برای افتخار جز این لازم باشه...

من نواده ی تاریخم!

پ.ن1: به دختر زمستون، هزاری هم از سرما بدش بیاد باید آهنگ زمستون هدیه بدی، یعنی باید موسیقیش رو پیدا کنی! آهنگی که میخوام بدم بهتون رو بدون اینکه بدونم چرا پنجاه بار پشت سر هم (بدون اغراق پنجاه بار) گوش دادم تا فهمیدم این آهنگ دختریه که زمستونیه ولی بهار منه! توی این آهنگ برای من فقط عشق ریخته...

یه غم خوشمزه، یه حال خوب مهمون من باشیم؟

Kristoffer Gildenlöw - Overwinter

پ.ن2: بی برو برگرد کسی که این قطعه رو گوش نده (فارغ از اینکه غربی گوش میده یا نه) ، شاهکار ترین قطعه ی چند ماه اخیرش رو از دست داده.

پ.ن23: بغض دارم...

  • هولدن کالفیلد