Inside Monster

Will Come Again
پیام های کوتاه
نویسندگان
جهان بیرون غار

غیرتِ یک فروشنده!

جمعه, ۱۹ شهریور ۱۳۹۵، ۱۰:۳۷ ب.ظ

عمادِ فیلم فروشنده تنها شخصیت پردازش شده توی بیست سال اخیر سینمای ایرانه که "غیرتِ مردِ سالمِ ایرانی" رو اونجوری که هست نشون میده، نه کاریکاتوری و ابلهانه، نه پارانوید و احمقانه و سیاه نمایانه!

پ.ن 1: عماد رو بذارید کنار شخصیت مانی حقیقی توی درباره الی همین اصغر فرهادی، یا امیر آقایی فیلم سعادت آباد، یا جمشید هاشم پور واکنش پنجم -گرچه عِناد تهمینه میلانی با جماعت ذکور واضحه- و خیلی کاراکترهای سیاه دیگه...

پ.ن 2: بالاخره یه فیلم، فقط و فقط یه فیلم توی نزدیک 40 سال سینمای بعد از انقلاب اومد که غیرت رو جوری که داری تجربه میکنی نشون بده! نه جوری که خودش حال میکنه بقیه ببینن این رو!

پ.ن 3: غیرت نه منفیه، نه قدیمی! اونی که منفیه شکاکی هست، اونی که قدیمیه گاری!!! مردِ سالم بی غیرت نمیشه!

پ.ن 4: و صد البته غیرت تعریف واحد و یکتایی نداره، بین بافتهای فرهنگی محتلف تعاریف کاملا متفاوتی از غیرت وجود داره، تنها نکته ی ثابت در این موضوع اینه که مرد سالم، حتما غیرت داره!

پ.ن 5: میخواستم از همه ی ابعاد فیلم فروشنده بنویسم، بذاریم چند وقت دیگه که بیشتری ها دیده باشنش!

پ.ن 6: باقی بقا!

  • ۹۵/۰۶/۱۹
  • هولدن کالفیلد

آراء الحکما: جلد  (۳۵)

:)))
همون لیگ قهرمانان منظورم بود

پاسخ:
:دی
از اون جایی که گفتی  پارانوید احمقانه و سیاه نمایی نیست . 
پاسخ:
آهان :دی
  • هانیه شالباف
  • نه نه ...شما خیالت راحت ... بدم بیاد می‌رم پیش کارگردان :D
    ما ازوناش نیستیم :)))
    پاسخ:
    :دی
    :))))اگه بخوام اذیتت کنم میگم که خب من این نصیحت هارو به نسبت جواب هایی که داخل کامنتها نوشته بودی نوشتم 
    و اگه نخوام اذیتت کنم میگم این حرفا واقعا ربطی به سن نداره شاید بنظرت ساد باشه ولی عمل کردن بهشون واقعا پیچیدس
    چشم حرف های پیچیده می نویسم از این به بعد :)
    پاسخ:
    این قابلیت پی بردن به کُنه شخصیت از روی چهار خط نوشته که شما داری رو فروید و یونگ هم نداشتن! :دی
    کارکترهای درک شدنی و معمولی...خیلی خوب بود
    پاسخ:
    اوهوم، نظر من به شما نزدیکه!
    آقا ولی زلاتان عججججب گلی زد
    میترسم پپ سیتیو قهرمان یوفا کنه

    پاسخ:
    سوتس براوو بود :|
    یوفا کنفدراسیونه ، کسی قهرمانش نمیشه :))
    20
    پاسخ:
    چی بیست؟
    چه کامنتها درازی !!! چه جوابهای دراز تری!!!
    حتما این فروشنده را باید بروین ببینیم:)
    پاسخ:
    بروید بروید!


    آقا من یه عمر طرفدار منچستر یونایتد بودما تا اینکه مورینیو اومد توش اصن مهرش کمرنگ شد . تا زلاتان اومد دوباره پررنگ شد . بعد از اونورم پپ تحسین برانگیز که باخت تو قاموسش نیست ... واقعا موندم با کی باشم تو بازی امروز .

    پاسخ:
    آقا پپ برد
    بارسا باخت :|
    ((: حتما میبینیم
    پاسخ:
    هارهارهار؟ :|
    دم شما گرم که لو ندادی آخرشو 
    غیرت اینجوری دوست دارم ^^
    ولی برنامه ۷ آخرشو گفت😑😑😑😑😑
    پاسخ:
    شما که ندیدی از کجا میدونی چه غیرتیه؟ :|
    شما میگین تو سینما ولی چرا لینک دانلودش تو سایتا هست؟ :|

    :: شهرمون سینماش پوکید ^_^ فاصله تا سینمای بعد دو تا شهره...بعد به قیافه من میخوره دوتا شهر اون ور تر برم یه فیلم ببینم :|
    پاسخ:
    نمیدونم :|
    برو با دوستات حال میده!
  • هانیه شالباف
  • سلام :)
    + خدا این مردهای سالم رو بیش‌تر کنه ...
    + خوش‌حال‌ام که تعریف‌ش رو می‌شنوم. این هفته می‌رم ببینمش! :)
    پاسخ:
    حالا نرید ببینی بدوتون بیاد من رو بترکونید؟ :|
    دانلود کنم حجمم تموم میشه
    حوصله فروشگاه رفتنو هم ندارم :/
    عجیجم :| :))
    پاسخ:
    دانلود؟ :| توی سینماست!
  • ابراهیم ابریشمی
  • *هشدار: در این کامنت امکان لوث شدن داستان هست

    از پاسخ مفصل و احترامی که برای نقد قایلید ممنونم، اما کماکان مشکلات پابرجا هستند:
    1) در ابتدا بگویم که من غیرت را تصدیق و تقدیس نکردم، به پیچیدگی آن اشاره کردم. اتفاقا به دلیل همین پیچیدگی، قایلم نه تنها حکم ثابت اخلاقی برای آن وجود ندارد، بلکه عبارت شما -غیرت ویژگی مرد سالم است-  هم قابل مناقشه است. نه به این دلیل غلط که بگویم غیرت ویژگی مرد بیمار است، بل به این دلیل اساسی که غیرت نه یک ویژگی صرفا روان شناختی، بل پدیداری اگزیستانسیل است. پدیداری که مثل تمام احوال وجودی، ریشه هایی فراتر از خاستگاه های روان شناختی دارد. حتا کافی نیست که آن را به صورت جامعه شناختی و در فرهنگ های گوناگون تحلیل کنیم، بلکه باید تحول معنایی که در طی تاریخ برای این ساختار رفتاری-اگزیستانس پیش آمده را لحاظ کنیم. معنای این ساختار رفتاری همیشه یکسان نبوده و چون چنین است، اتفاقا در دوره ای میتواند نشان سلامت، در دوره ای نشان بیماری باشد و در دوره ای هم نشان هیچ کدام نباشد. همین پیچیدگی ها و دشواری هاست که کوچکترین اثری از آن در فیلم نیست.
    2) اما در مورد فیلم: مساله نیت کارگردان نیست، بلکه خود اتفاقاتی ست در فیلم رخ میدهند و درام را از نفس می اندازند. رعنا و عماد، فقط یک موضع ندارند. جایی رعنا میگوید که اتفاقی نیوفتاده و عماد می پذیرد؛ اما در ادامه عماد به تدریج تغییر میکند. خود رعنا در سکانسی از «دستی که لای موهایش رفت» می گوید و بقیه ی حرفش را میخورد، و در جای دیگر میگوید«کاش مرده بودم»! ملاحظه میکنید که چیستان گویی های آقای فرهادی تمامی ندارد! بیایید به موقعیت برگردیم، چه چیزی رخ داده که غیرت من نوعی برانگیخته شود؟ معلوم نیست که تجاوزی رخ داده، اصلا یک آوانس به فرهادی می دهیم و میگوییم تجاوز به حریم خصوصی رخ داده، اما فیلم همین  ادعا را هم پس میگیرد: رعنا و پیرمرد اذعان به ناخواسته بودن موقعیت میکنند، پیرمرد در همان دقایق نخستین پا به فرار می گذارد و حتا بنا به سناریوی مورد پذیرش شما، «اتفاقی هم نیوفتاده». از کمیک بودن موقعیت هم که بگذریم - که نمیشود به سادگی گذشت-، اظهار پشیمانی پیرمرد، تا پای مرگ رفتنش جلوی چشم عماد، دیگر چه جایی برای بادکردن رگ غیرت یک انسان سالم به جا میگذارد؟ دقت کنید که مساله قضاوت اخلاقی نیست، مساله این است که چرا عماد به سیم آخر زده و من از کجا بفهمم دلیل کارهایش چیست تا خود را جای او بگذارم؟! 
    بعد هم از شرم پیرمرد گفتید، آخر شرم از چه چیز؟ مگر چه اتفاقی برای رعنا افتاده؟ مگر قصد قبلی در کار بوده؟ باز اگر ترس او از رسوایی جلوی همسرش مایه ی مرگش میشد، باور پذیرتر بود، گرچه همان هم مطلقا پرداخت نمی شود: اگر آبرویش پیش همسرش تا پای جان اهمیت میداشت، خیانتش چه توجیهی داشت؟ و چرا درست وقتی از در بیرون رفته و خطر از بیخ گوشش گذشته سنکوب می کند؟! فیلم به ما میگوید ترومایی رخ داده که شما به چگونگی و چرایی اش کار نداشته باشید و به جایش به این شعار بیندیشید که قضاوت کردن چه قدر بد است و متجاوزان(؟) همیشه شیطان صفت نیستند! اما وقتی هیچ چیز معلوم نیست، کسی مثل من ترجیح میدهد چرت بزند تا غرق مفاهیم لابد فلسفی کارگردان شود! اگر تجاوز رخ داده، میشود سیلی عماد را به عنوان انتقام او فهمید و مثل برخی -در سالن ما کمتر از ده نفر بودند- برایش کف زد، اما اگر «اتفاقی نیوفتاده» باشد، سادیسم و واکنش یک انسان نامتعادل را میبینیم که اتفاقا ترحم ما را نسبت به پیرمرد بر می انگیزد، گو اینکه برای من و همراهم که خانمی مدرن و اهل ادبیات بود همین معنا را تداعی کرد. باتوجه به توضیحات بند یک، این امکان هم منتفی ست که واکنشم به دلیل مخالفتم با غیرت باشد که گفتم چنین مخالفتی ندارم. غیرت من برای یک اشتباه ناخواسته که منطقا تبعاتی هم نباید داشته باشد، بل نمیگیرد، آن هم به قدری که پیرمردی پیزوری را دوبار تا سرحد مرگ ببرم و ککم هم نگزد. حداکثر یقه ی دوست هرزه ام را میگیرم که چنین خانه ای را به من قالب کرده و به جای آنکه صرفا در کنشی متهورانه(!) وسط یک دعوای تئاتری سرش داد بزنم، حسابش را کف دستش میگذاشتم که با پنهان کاری و خودشیرین بازی احمقانه اش من و شریک عزیز زندگیم را در دردسر انداخته.
    3) مساله ی آخر هم عدم کفایت دلیل شماست برای واقعی بودن تحلیل فیلم. این که شما با عماد سمپات شدید و کارهایش را تصدیق کردید، واقعی بودن درک فیلم از مفهوم غیرت را اثبات نمیکند، قدرت روایت و تاثیرپذیری شما از آن را اثبات میکند. قدرتی که برای کسان دیگری از جمله من، اثبات نشد و حتا اگر صدای سیلی آخر فیلم نبود، چه بسا چرتم ادامه پیدا میکرد و تا پایان فیلم کاملا خوابم می برد. ولی مساله و ادعای شما چیزی فراتر از جذابیت دراماتیک، که حضور نوعی درک واقع نما از مفهوم غیرت در فیلم بود. برای سنجیدن عیار چنین درک هایی نمیشود به «جا به جایی خیالی خود با شخصیت» بسنده کرد، مگر اینکه پیشاپیش تجربه ی مشترکی از ترومای موجود در روایت داشته باشیم که فکر نمیکنم برای عموم تماشاگران چنین چیزی رخ داده باشد. خود فرهادی هم اگر تجربه مشابه یا دست کم مطالعات و تحلیلات گسترده در موضوع نداشته باشد و چنین چیزی برایش به واقع «مساله» نشده باشد، توانایی دراماتیزه کردن آن را بدست نمی آورد، که البته نیاورده. حداکثر می تواند تکنیک هایی سینمایی به کار ببرد که مخاطبش متاثر شود، کیف کند و با آن همراه باشد؛ اما نفوذ به عمق ماجرا هرگز! این ایراد مشابهی ست که فیلم لانتوری به درجه ی خیلی بیشتری از آن رنج می برد. برای دستمایه قرار دادن تروما، فیلم باید ما را به جهان کاراکترها ببرد، به درونیات و کنش ها و واکتش هاشان، به افکار و احساسات و تصمیمات و چگونگی کنار آمدنشان با فاجعه. فرهادی از این جهان به ما چه میدهد؟ واکنش هایی به غایت کلیشه ای نظیر ترس قربانی از محل فاجعه، عصبی و منفعل شدن عماد، کارآگاه بازی گیج و بی منطقش، که معلوم نیست چرا تا وقتی که پیرمرد ماشین را برمیگرداند، گل نکرده. ماکارونی که در گلوی عماد گیر میکند و همسایه هایی که کاراکترهای اصلی هیچ واکنش مهمی به حرف هاشان نشان نمیدهند. در عوض این همه، جهان پیرمرد تشریح میشود، ترس و پشیمانی اش، احوال و افکارش و مرگ بی منطقش و خانواده ی اکسسوارش که آمده اند تماشاچی های سینما را وادار به متاثر شدن بکنند. همه ی مشکلات از اینجا آب میخورد که کارگردان و نویسنده پیش خود می گوید «من اگر جای عماد بودم چه میکردم؟»، به جای آنکه ببینید در وقوع چنین تروماهای دشواری در زندگی واقعی، افراد «واقعا» چه کار میکنند؟ از قضا من برخی موارد مشابه این سوژه را از نزدیک دیدم و باید بگویم واکنش های افراد واقعی کوچک ترین شباهتی به «عماد» فرهادی نداشت. فقدان همین مشاهدات و جدی نبودن واقعیت مساله، برای کارگردان است که او را به چیستان گویی و پنهان کردن وقایع می کشاند. واقعا فرهادی چه چیزی از چنین ترومای پیچیده ای-تجاوز- می داند؟ فیلمش به ما میگوید، چیزی در حد این جمله: «عجب سوژه ی جذابی!».
    پاسخ:



    هنوز هم امکان دارد من اینجا فیلم را لو بدهم



    1) در این مورد که "غیرت ویژگی مرد سالم است" من اصلا نظر شخصی ندادم، مجموعه رفتارهایی که فرهنگ ما روش اسم غیرت گذاشته، راهبردهای جفت گیری و همسرگزینی در همه ی پستانداران رده بالا هستن، این راهبردها در انسان که داری تفکر جهت مند و تکلم هست، با قواعد اجتماعی مخلوط شده و پیچیدگی های جدیدی پیدا کرده! روانشناسان تکاملی کاملا به موضوع غیرت در یک نرینه ی نرمال اعتقاد دارن - با اسم راهبردهای همسرگزینی- و این نظر تحصصی من هست و نه شخصی! اتفاقا مفهومی مثل غیرت بیش از اون که اگزیستانس باشه، فطری، درونی و در راستای "انتخاب طبیعی و بقای اصلح" هست، در مورد ابعاد اجتماعی، روانی، سیاسی، مذهبی و ... که در طول زمان بهش اضافه شده میشه نشست و کلی حرف زد اما هیچکدوم اینا بر غیرت نیستن، این مفهوم اصلا کارکرد تحولی داره و خیلی موضوع ساده (نه در برابر پیچیدگی شکلش، منظورم دلیل ساده است) و راحتیه!
    2) خب این دیگه حساسیت شخصی شما بر اساس سابقه ی آقای فرهادیه، آدمهای معمولی همینن، دقیقا همینن، حرفاشون، فکراشون، بالاپایین میشه، من این نقد که فرهادی فیلمش رو عموما با قایم کردن اطلاعات ساده جذاب میکنه کاملا وارد میدونم، ولی نه در مورد این فیلم، توی این فیلم مرز اینکه چه اطلاعاتی لازمه گفته بشه حفظ شده، اونی که توش راوی همه تصمیمها رو برامون میگرفت قصه ی شب بود، اینکه من برا اساس شواهد داستانی - که بر خلاف شما آنچنان ناقص نمیدونمش - برداشت شخصیم رو از برخی علامت سوالهای فیلم داشته باشم، در این فیلم خاص (و نه در سینمای فرهادی) هنر کارگردانه! چرا اینقدر موضوع رو پیچیده میکنید؟ میتونید با شک این که فردی به همسر شما - دور از جان شما و همسرتان - دست درازی کرده راحت کنار بیاید؟ اگر پیداش کنید درگیر این نمیشید که "کار درست چیه؟" به عنوان یه مرد "یه سیلی" رو حق خودتون نمیدونید؟ جریان اینه شما از در کوبیدن فرهادی وارد شدید، باور کنید بنده شخصا منتقد سینمای فرهادی هستم، اما شما شمشیر رو از رو بستید براش! در ضمن شما یا دارید از کلمه اشتباه استفاده میکنید، یا اغراق بزرگی میکنید، یا در معنایی استفاده میکنید که من ازش آگااه نیستم، سادیسم؟ چه شاهد مثالی برای سادیسمیک بودن عماد دارید؟ همینجوری نمیشه گفت عماد سادیسمی رفتار کرده و این رو شاهد بحث کرد، شما یه سری به هم ریختگی رفتاری رو - که طبیعت شک و تردید و غیرت هست رو - نماد سادیسم کردین، نه برادر، این به هم ریختگیه، خیلی هم طبیعیه! سادیسم چیز دیگه ایه! و اینکه من اصلا شما رو مخالف غیرت فرض نکردم، باور کنید من اصلا متنفر هستم از اینکه بحث از :موضوع" به سمت "شخص" کشیده بشه! دارم در مورد موضوع باهاتون حرف میزنم، نقد یه فیلم، همینقدر، من به شخصیت شما چیکار دارم؟ اصلا من شما رو نمیشناسم که در جایگاه نظر دادن باشم!
    3) حرف شما وارده، دلیل "کافی" نیست، ولی لازم هست، یعنی فیلمی که تماشاگرش رو همراه نکنه، هرچقدر هم بزرگ حرف بزنه ناموفقه، من توی سینمایی با 700 نفر جمعیت فیلم رو دیدم، ازدل آدمها خبر ندارم، ولی پچ پچ هایی که میشنیدم عموما به سمت عماد بود! ضمن اینکه من رفتار شخص خودم رو شاهد آوردم که بگم یه مرد ایرانی - معمولا، نه لزوما - اینجوری رفتار میکنه در همچین شرایطی، قطعا نه 100% % منظورم کلیات موضوعه. شما به فیلم گارد دارید و این به شدت واضحه، البته این رو به عنوان نقطه ضعف بیان نمیکنم، صرفا میگم اینه، وگرنه سکانس ماکارونی خوردن که برای من سکانسی به شدت کنش برانگیز بود، من 100% درک میکنم - نه به عنوان شخص، به عنوان روانشناس- که اون آدم یهو چه فشاری رو متحمل شده! اینکه شما چند تا از سکانسهای قوی فیلم رو نقطه ضعفش میدونید باعث میشه بحث همینجا گیر کنه! و البته من هم مردهایی رو دیدم که کمابیش همینگونه رفتار کردن! :دی
    من از سینمای فرهادی خوشم نمیاد هیچ، بدمم میاد :)) ولی این فیلم رو مهربونتر ببینید! از همه ی فیلماش آدمیزادی تره :دی
    جا داره یادی کنیم از یه سری دوستان منتقد که اظهار کردن فیلم ضد غیرت ایرانی بود :/ !!!!
    انگار غیرت ایرانی اینجور تعریف شده که مرد باید مثه همه ی اون موردایی رفتار کنه که نام بردید...

    خیلی خوب گفتین^ـ^ من راضی بودم شدیدا از فیلم
    پاسخ:
    نه بابا کجاش ضد غیرت بود؟ :|
    این فیلم ندیدم یعنی نود درصد فیلم های ایرانی انقدر روی مخ راه میرن که کمتر طرفشون می رم.ولی از کامنتا یه چیزایی فهمیدم اینکه ۲ تا نکته رو بهت بگم اول اینکه مواظب باش دیدگاهت خیلی ایده آل گرا وآرمانی نباشه چون ایران با یه اید آل خیلی خیلی فاصله داره و اذیت میشی.دوم اینکه توی زندگی خودت بعدها ایشالله که متاهل شدی شریک زندگیت همیشه الویت اول برات داشته باش چون فقط اون که قوی ترین اتصال عاطفی باهات داره هیچوقت بچه ات یا کارت یا غرورت و تعصب یا حسی که فکر میکنی غیرت الویت خودت قرار ند چون اخر جالبی ندار.
    می دونم هیچکس از نصیحت خوشش نمی اد ببخشید دیگه :)
    پاسخ:
    بیشتر از این که خود نصیحت من رو اذیت کنه،این آزارم میده شما نصیحت هایی رو به من در آستانه ی سی سالگی میکنی که عموما به جوجه های در آستانه ی سن بلوغ میکنن!!! چه فکری میکنی شما در مورد من؟ اینکه 14 سالمه؟ یعنی من الان باید جدا در مورد "اولویت بندی زندگی خودم" از کسی نصیحت بگیرم؟ توصیه های پخته تر، پیچیده تر و به درد سن و عقل من بخور ندارید شما؟ :|
    اگه همیشه واقعیتو تو فیلماشون نشون بدن عالی میشه مثله اینی که گفتید 
    اما هنوز ندیدمشش
    پاسخ:
    ببین خوبه!
    ببین من امشب خودم یه حرکتی کردم که به شعور وآی کیوم توهین شده، خابم نمیبره، اینه که میام هی داغ داغ جواب میدم.
    :)) چه جالب واقعن منو تو داریم دوتامون یه چیزو میگیم ولی نفری 210 خط توضیح میدیم.
    در کل به نظرم مسئله اینجاس که تو از دید یه مرد میگی من از دید یه زن، حالا نمیدونم اینکه من کلن با سقط جنین موافقم چقد تاثیر داره رو حرفم، ولی در کل رو اینکه علی مریضه تاکیید دارم. و اینکه میگی یارکشی کرده کارگردان، درست نیس. کلن همه خاکستری بودن. هیچکس خوب یا بد نبود. حتا به نظرم بدترین شخصیت میتونست محسن باشه که هم بهرامو دور زد هم با پرستار بچش سَر و سِر داشت. همه ی آدمای فیلمش خاکستری بودن. حتا یاسی.

    و اینکه لاله دو ماه پیش بچه رو سقط کرده بود، بحث سر دوساعت قبل و میخاسته سقط کنه و اینا نیس.
    من بازم به هیچ مردی به هیچ مردی. تحت هیچ شرایطی این حقو نمیدم که به خاطر سقط جنین زنشو بزنه، چه برسه به آدم روانیی مث علی که از هر چیزی یه داستان در میاورد.
    واینم که تو میگی زدن و یدونه زدن ! کمترین حقه بازم چیزی نمیگم چون احساس میکنم دیدگاهمون نسبت به حق و حقوق زن و مرد فرق داره.
    حالا علی یه سمبله، ولی در کل مردای اینجوری غیرتی نما، به شدت رو اعصابن و واقعن ارتباط باهاشون فرساینده اس. حالا اینکه ممکنه هر مغز سالمی ام سومین فکرش این باشه که او یس! ولد زنا بوده و فلآن، من خیلی درکی ندارم ازش.
    آدم بهتره همیشه رفتار خودشم در نظر بگیره، مغزت اگه مریضه احتمال اینکه فکرت مریض. باشه بیشتره! لزومن آدمای اطرافت بیمار نیستن!


    پاسخ:
    من فقط لازم میدونم این یه خط رو جواب بدم که:
    زن بچه رو توی شکمش فتوسنتز نمیکنه که راساً و شخصا و بدون اطلاع شوهرش حق سقطش رو داشته باشه! و کسی که این کار رو بکنه قطعا پیه هر برخورد احتمالی در صورت لو رفتن رفتارش رو به تنش مالیده!
    سقط جنین اگر هم حق باشه (که از نظر من با بهونه های تخیلی فیلم نیست) حق زوجین هست، نه زن!
    هروقت زنها بچه هاشون رو حضرت مریم وار حامله شدن، خودشون بندازنش یا نگهش دارن!
    اصلا لازم نیست شما حق بدی یا ندی، اینجوریه دیگه، میشه! جونِ یه آدمه، جون پاره تن آدمه!
    همینا خلاصه!
    و البته اینم اضافه کنم، نمیشه آدم مریض رفتار کنه و بخواد بقیه د رموردش سالم فکر کنن! علی اون فیلم مریض بود، زنش هم رفتار مریضی داشت! کلا فیلم آشغالی هم بود! مسخره ی مزخرف ندیدنی ، حیف نود دقیقه وقت! :|
    حالا همینا!
    خب منم دارم درباره همون حرف میزنم! ینی منظورم این بود که من غیرت خاصی احساس نکردم تو مانی، چون واقعن منفعل بود، بعدشم بیشتر به نظرم یه سری واکنش عصبی و بچه گانه دیدیم ازش مث اینکه نذاشت سپیده بره زنگ بزنه خونه الی!  تا غیرت.

    اما در مورد امیر آقایی، من نظرم اینه که خوب بازی کرده بود، به من هیچ این احساس زن خوب،مرد بد، رو نمیداد. کلن بد دل بودن علی رو از همون سکانس خونه که میگه پرده کلفت بزنیم به پنجره که راحت باشی! میشه فهمید. 
    و.اینکه لاله میخاد همش ثابت کنه زن سنتی نیس، و برای خودش حق داره مثلن به یاسی میگه مث تو نیستم بمونم تو خونه چون شوهرم میگه به پول من احتیاج نداره یا مثلن از اینکه علی میخاد خونه رو به نامش بزنه، برداشت باج دادن داره و میگه نمیخام.
    در حالی که سنتی ازدواج کرده، نمیخاد سنتی زندگی کنه. 
    من نمیخام بهش حق بدم، ولی من به عنوان یه زن کاملن درکش کردم. اینکه بدون اجازه بچه رو سقط کرده رو چیز خوبی نمیدونم، ولی اینکه یکی وسط مهمونی از فرط غیرت!!! زنشو بزنه هم به نظرم هیچ چیز خوبی نیس.
    به نظر من شخصیت علی، اصلن درباره غیرت نبود، بیشتر به پارانویا و وسواس شبیه بود. ینی فک نمیکنم کارگردان شخصیت غیرتی رو مد نظر قرار داده بوده باشه که حالا بخاد بد نشونش بده.

    بعدشم نفهمیدم الان منظورت از کمترین حق یه مرد، کتک زدن بود؟! یا چی؟!
    ینی به نظرت علی بیشتر از اینا حق داشت و مثلن مردونگی کرد یدونه زد فقط؟
    فک نمیکنی این مکرر دروغ گفتنای لاله، به خاطر شخصیت عصبی علی بوده؟
    البته بازم میگم من اصلن طرف لاله رو نمیگیرم چون به قول یاسی علی گناه داشت! ولی رفتارای علی رم من به عنوان یه زن، غیرت نمی دونم. بیشتر به نظرم تحجره.
    علی حتا تا اونجا پیش میره که میگه شاید اون اصن بچه من نبوده!!!
    این واقعن دیگه اوج پارانویا بود.
    ینی احساس میکنم مطرح شدن این دیالوگ برای همین بود، که نشون بده این آدم، کلن آدم مشکوکیه! بیماره!


    پاسخ:
    خب من که میگم نگاه فیلم به علی کلا نگاه کجیه! پرداخت شخصیت پارانوید رو انجام میده ولی اسم غیرت میذاره روش!
    و اما در مورد اون چک، من خیلی واضح نوشتم که، اون زن میخواسته بچه اش رو (بچه ی علی رو) سقط کنه (قتل نفس کنه) و کلا سرهم روی هم یه دونه چک خورده! در برابر عملی که میخواسته انجام بده این چیز زیادیه؟ بله در اینجا امیر آقایی (هر شخصیت مرد دیگه ای در عالم داستانی و واقعیت) اگر اون زن رو سیاه و کبود هم کنه نمیشه بهش خرده ای گرفت، من تایید نمیکنم این رفتار رو ولی قطعا یه دون چک ناقابل برای اقدام به قتل فرزند یک مرد توسط مادر "خیلی مردونگی" هست! یه جوری میگی "ای وای یعنی لطف کرده؟" انگار مثلا دو تا تار موش بیرون بوده امیر آقایی شاکی شده زده! میخواسته بچه رو بکشه، بچه شون رو! بچه ای که حق این مرد بوده و اون تا اون لحظه حتی خبر هم نداشته ازش! بله در "چنین شرایطی" یه دونه توی گوش زدن "هیچی" نیست!
    در مورد بد دلی در مورد بچه، خب گویا شما مردها رو خوب نمیشناسی :| هر مردی اگر زنش حامله شه و بهش نگه و اقدام به سقط کنه و دو ساعت قبل سقط لو بره که زنش حامله بوده و ازش پنهون کرده فکر اول نهف فکر دوم نه، قطعا فکر سومش این میتونه باشه که "اگه بچه ی من نبود چی؟" شما اتفاقا طرف مهناز افشار رو میگیری که نادیده میگیری اینهمه پنهانکاری رو، رفتار مهناز افشار سالم نبوده که عکس العمل سالم بطلبه؛ پنهان کردن حاملگی و سقط کردن بچه رو حتی حضرت مسیح هم بخواد احتمالات دلیلش رو مشخص کنه یکیش سالم نبودن نوع بارداریه!!!
    البته من که میگم شخصیت امیر آقایی کلا یه پرداخت کج داره، چون کارگردان یارکشیش رو کرده قبلا! و تصمیم داره امیرآقایی رو آدم بده کنه، پس هر تصمیم کمابیش منطقی امیر آقایی رو غلط بولد میکنه و اشتباهات فاحش مهناز افشار رو تا جای ممکن کوچیک میکنه! بنابراین فکر نکن از امیرآقایی دفاع میکنم، من اصلا سعادت آباد رو به عنوان فیلم، قبول ندارم! صرفا دارم میگم تصمیمهای امیرآقایی اونجوری هم بد نبوده!
    در مورد سوالت هم که گفتم، در چنین شرایطی (دقت کن به عبارت ها!) در چنی شرایطی من همچین عکس العملی رو به شدت حداقلی و کمتر از "شدت قباحت موضوع" میدونم! و این به معنای تایید و صحیح دونستن اون کار نیست، میگم درک میکنم قضیه رو و اگر خودم باشم شدید تر از این برخورد میکنم! بحث قتل فرزند یه آدم بدون اطلاعشه، چیز کوچیکی نیست که برات اینقدر تعجب آوره!
  • ابراهیم ابریشمی
  • در این که سینمای ایران تاکنون الکن تر از آن بوده که پدیده ی پیچیده ی غیرت رو بیان و تحلیل کنه، تردیدی نیست؛ اما در این که فیلم آخر فرهادی هم از پس ماجرا بر آمده، سخت مشکوکم.
    ما از عماد چه می بینیم؟ کنش او در قبال ماجرا چیست؟ منفعل می شود، بهم میریزد و در پی انتقام بر می آید. این که از الگوی واکنشی -مثل قیصر- و پارانوئید -مثل سعادت آباد- خبری نیست، آیا کافی ست که ما را به چیزی که غیرت می نامیم نزدیک کند؟ آیا حکم غیرت آن است که در این مواقع به پلیس خبر ندهیم و خودمان کارگاه و قاضی و جلاد شویم؟ از عماد بگذریم، فیلم برای پرداختن به غیرت، اصلا کوچکترین قدمی برداشته؟ برای مثال کارگردان به ما میگوید که اصلا تجاوزی رخ داده؟ وقتی فرهادی به رسم نخ نما و نه چندان جذابش، اصل ماجرا را از ما قایم میکند، ما از کجا بفهمیم که واکنش عماد چیزی معقول و از سر غیرت بوده یا جز آن؟ اگر ماجرا فقط یک اشتباه ساده بوده و پیرمرد هم به محض پی بردن به اشتباه پا به فرار گذاشته، کار عماد منطقی عقب افتاده تر از منطق کاراکتر آقایی در سعادت آباد ندارد؟ از آن طرف، فیلم همچون شما با قطعیت پشت غیرت ایستاده یا نان نسبی گرایی اخلاقی دمده اش را میخورد؟ کارگردان با انتخاب پیرمردی ناتوان و گرفتن قاب هایی رقت آور از شکنجه شدن و حتا احتذارش، با متجاوز سمپات نیست و عماد را تخطئه نمیکند؟ و از همه مهم تر اینکه وقتی کارگردان انتقامجو شدن عماد را آشکارا «گاو شدن تدریجی» می نامد و حتا رعنا نیز عمل او را تایید نمی کند، می توان مدعی بود که کماکان یک الگوی واقع نما از غیرت را شاهدیم؟ غیرت امری تدریجی ست؟ اصلا عماد در واکنش به استیصال رعنا دست به انتقام می زند یا از سر کنشی با منطق مستقل و غیرتمندانه؟ البته پاسخ همه ی این پرسش ها سرراست نیست و این ناشی از لکنت روایت گری فیلم اخیر فرهادی ست که میتوان گفت بعد از گذشته، جزو ضعیف ترین آثار اوست. همین ابهام های تعمدی و درنیامده است که حد قواره ی فیلم را از ارایه ی درکی پسیکولوژیک و اجتماعی و اخلاقی و در نهایت انسانی، از غیرت و پیچیدگی های آن، کوتاه و کوتاه تر میکند.

    پ.ن: این کامنت اولم در بلاگ شما بود و ناخواسته انتقادی از آب در آمد، اما چون میدانم اهل ادبیات و سینما هستید، این ها را با این امید نوشتم که حمل بر نقادی کنید و نه مخالف خوانی. 
    پیروز و پایدار باشید
    پاسخ:

    *محتوای این کامنت و پاسخ کامنت داستان فیلم را لو میدهد*

    اول اینکه، کلا نقد همینه دیگه! قربونت برم و اینا نداریم که :| در مورد شخص من حرف نزدید که عذرخواهی میکنید (که ای وای ببخشید به شما برنخوره!) نه برادر به من بر نمیخوره، اتفاقا من همین الان با شما مخالفم و میخوام مخالفتم رو اعلام کنم!
    اصلا من در مورد  هدف کارگردان در این قضیه حرفی ندارم، یعنی حتی اگر قرار بر این بوده که عمادِ غیرتی آدم بده ی ماجرا باشه، اصغر فرهادی در این زمینه کاملا ناموفق بوده و این رو میشه از برداشت و عکس العمل عموم تماشاچیان در حین فیلم دریافت کرد! اتفاقا یکی از بزرگترین پیشرفت های اصغر فرهادی تعدیل بسیار به جای اون عادت مالوف مزخرفش در "قایم کردن همه چیز" داشته، و اتفاقا الان نکاتی که قایم شده اند باعث میشن عماد انسان معقول و غیرتش پذیرفتی جلوه کنه! اولین چیزی کع از ما قایم میشه اینه که "آیا تجاوزی رخ داده؟" وما چه جوری به این سمت میریم که نه؟ جایی که همسر عماد بهش میگه چیزی نشده! ابنجا دقیقا فاصله ی بد دلی و غیرت عماده! عماد اینجا به "عفت و عصمت و راستگویی و درستی" زنش ایمان داره، وقتی همسرش میگه نشده، اون هم میگه نشده، حتی با همه پچ پچ هایی که در و همسایه دارن در این مورد! عماد مردی هست که همسرش رو باور داره، و اگر خشمی در اون میجوشه، از یه غریبه است، از یه متجاوز! و این همون شکلی از غیرت هست که بیشتر مردهای ایرانی تجربه میکنن! حالا بریم سراغ صحبت بعدی شما، موضوع از یه اشتباه ساده خیلی فراتره، این که ابهام نداره! پیرمرد رفته داخل حمام، به زن عماد حمله کرده، خودشم اعتراف میکنه بهش، همسر عماد هم که اومد و جریان رو تایید کرد! پس اتفاقا روند ماجرا جوریه که ما هر لحظه به حقانیت عماد بیشتر پی میبریم! یعنی ما میفهمیم که "عماد جای حق ایستاده" کنش ها و واکنش های افراد اتفاقا تخطئه ی غیرت نیست، به درستی و غلطی "انتخاب ها" پیله کرده! ز همون اول فیلم که میتونستن توی این خونه وارد نشن تا اخر فیلم که خیلی زودتر میتونستن ماجرا رو جمع کنن! در مورد صحبت همسر عماد در عدم تایید "انتقامجویی" میگید، این که اون زن نخواد دست همسرش به خون آلوده شه که کاملا طبیعیه، اتفاقا انتخابی که همسر عماد داره، خودش در طبقه یندی "درست-غلط" قرار میگیره، من شما رو به عکس العمل تماشاچی ها ارجاع میدم وقتی شهاب حسینی اون چک معروفش رو توی گوش پیرمرد میزنه، یه بار بزرگ از روی دوش اکثر تماشاچی ها برداشته میشه ، انگار راحت شده باشن، این رو شخصی که همراه من فیلم رو دیده - یه خانم با مختصات کاملا مدرن و امروزی- تایید کرد که چک عماد، اگر زده نمیشد، این مرد، مرد نبود! اتمسفر عمومی سینما همین بود ، و من حس میکنم این رو بتونم تعمیم بدم به فضای تماشاچی های ایرانی! در مورد گاو شدن عماد، نه من نمیپذیرم این حرف رو و براش شاهدی هم توی فیلم آورده نمیشه، صرفا یه سکانس در مورد داستان گاو هست که سکانس معرفی عماده، و در طول فیلم هیچ اشاره ای بهش نمیشه! در مورد مرگ پیرمرد هم، حس من اینه که پیرمرد از قلبش نمرد، بعد از همه ی اینها از "شَرم" کارش مرد، یه چک خورد، اومد توی روی همسر عماد نگاه کرد، به همسر خودش لبخند زد و مرد! فرهادی قصد داشته بگه "متجاوز شیطان نبود" که کاملا هم موفق عمل کرده ، اما نخواسته بگه "حق با متجاوزه" و اگر هم خواسته بگه کاملا نا موفق بوده! در مورد ترک عماد توسط همسرشم، این اتفاقا بیشتر حق رو به عماد میده، تماشاچی به خودش نمیگه "خاک بر سر عماد" میگه "زنش خیلی نامرده اگه بذاره بره"!
    اینها همه دلایلی بودن که میتونم به شما بگم چرا فیلم "انتی غیرتی و تعصبی" نبوده یا اگر بوده هم با عمق ناموفق بودنش به شکل مثبت غیرت کمک کرده!
    حالا میرسیم به "تصویر واقع گرایانه از غیرت"! خب عزیز دل، بیشتر به نظر میرسه شما دنبال تصویر قدسی و به شدت مثبت از غیرت بودی نه تصویر واقعی! سوال اول شما اینه که حکم غیرت اینه که ما خودمون قاضی شیم؟ برای عماد که زنش نمیاد شکایت کنه، بله حکم غیرت همینه، عماد نمیتونه از موضوع بگذره و دو تا انتخاب داره، پلیس ، پیگیری شخصی، تمایل خودش اولیه ولی همسرش با انتخاب غلط سوقش میده به این سمت، ضمن اینکه به نظر شما مرد با غیرت ایرانی جدا انتخاب اولش پلیسه؟ نمیگم اقدام شخصی درسته، حرفم اینه که مرد ایرانی قطعا خودش وارد عمل میشه! بله غیرت صحیح اینه که از موضوع ناموسی بدون توجه نگذری و عماد هم از این موضوع نمیگذره، زنش نیومد برای شکایت و خودش عمل کرد!
    شما به خودت نگاه کن، مرد هستی، این شرایط فرضی رو - که ان شا الله برای هیچ زنی در دنیا پیش نیاد - مجسم کن و همسر اون زن باش، به پلیس خبر میدی؟ شیک میشینی سرجات؟ به هم نمیریزی؟ در پی انتقام بر نمیای؟
    من خودم رو جای عماد گذاشتم، باهاش زجر کشیدم وقتی ماکارونی ای رو میخورد که پول عصمت زنش بود! درد کشیدم وقتی فهمید متجاوز همسرش یه پیرمرد ضعیفه و رگ انتقامش سست شد، اذیت شدم که زنش درکش نمیکرد، و لذت برد از چکی که توی گوش اون پیرمرد خوابوند، من اگر میگم این غیرت، تصویر واقعیه ، برای اینه که خودم رو گذاشتم جای عماد و دونه دونه این کارا رو میکردم ، قطعا میکردم! من همونطور که به همراهم گفتم، من اگر جای عماد بودمف دقیقا همین رفتارها رو به خرج میدادم!
    خیلی طولانی شد ببخشید! ولی حس میکنم شما دنبال تصویر ایده آل از غیرت هستید، در حالی که ذات غیرت ایده آل نیست! چون ارزشهای غیرتمدارانه با خیلی از قوانین و هنجارها ناهمخوان هستن، اما اگر واقعا دنبال یه غیرت واقعی هستید، همین بود!
    خب آخه برادرمن ! اگه میتونستم ببینم که نمی گفتم حیف :|
    پاسخ:
    چلا عجیجم؟ :|
    فروشنده خوب بود .. بنظرم نه اونقدری که واسش سر و دست بشکنیم،ولی قطعا ارزش اینو داره که اگه به اسکار نفرستادند،سرمون رو سه بار محکم توی دیوار بکوبیم... :(

    و چقدر هنوز درباره الی رو از هر فیلم دیگر ایرانی بیشتر دوست می دارد اینجانب ! 
    پاسخ:
    من فروشنده رو دو لِوِل از جدایی بهتر میدونم! :دی
    فیلم قشنگی بود
    من معمولا با شخصیت های اصلی فیلم همزاد پنداری میکنم
    برای همین میگم کاش فیلمش رو نمیدیدم
    خیلی حس بدی بهم منتقل شد
    که البته نشونه ی ساخت خوب فیلم بود
    ولی در اخر اضافه کنم به هیچ عنوان به نظرم فیلم خاص و شاخی نبود
    که احتمال داره این نظر از سلیقه من و نداشتن سواد هنریم بیاد
    ولی در کل خوب بود
    پاسخ:
    منم قدر تو سواد هنری ندارم ، مثل همیم! :دی
    ولی من این فیلم رو از جدایی هم فیلم بهتری میدونم! :دی
    می بینمش به امید خدا :)
    و دوست دارم و مشتاقم نظر روانشناسی شمارو بدونم.
    پاسخ:
    حالا شما چه علاقه ای داری به روانشناسی؟ :دی
    هی احساس کردم یه چیز کمه..

    باتشکر از جناب مترسک :)
    پاسخ:
    چی کمه؟ :|
    موافقم! به قول شما مردی که سالمه غیرت داره! اونیم که نداره سیب زمینیه!!! تعادل تو همه چیز خوبه حتی غیرت! چون اگه میزانش کم و زیاد بشه یا میشه شکاک بودن یا همون سیب زمینی خودمون :/

    :: من فروشنده رو ندیدم...حیف :)
    پاسخ:
    خب برو ببین :|
    وای مانی حقیقی تو درباره الی خوبه که! اونجا که دارن والیبال بازی میکنن و سپیده توپو شوت میکنه خونه بغلی، اون نگاه مانی رو من بارها تو چشم بابام و داداشام به خودم دیدم! :)))))
    نمیدونم من خیلی از مانی بدم نیومد تو درباره الی، به نظرم عصبانیتش از رو غیرت نبود، اینکه سپیده رو زد، از رو استیصال و ترس بود. چون حس میکرد سپیده داره دروغ میگه و پنهان کاری میکنه. ترسیده بود که زنش گند بالا بیاره و اون دیر بفهمه.

    ولییییییی

    امیر آقایی تو سعادت آباد یکی از منفوووووووور ترین شخصیتای مردی بود که دیدم. دقیقن همون دکتر ** شناسی! 
    به نظرم خیلییییی شخصیت پردازی خوبی داشت و.آقایی ام خوب درش آورده بود.

    یه پست درباره حامد بهداد سعادت آباد بنویس من بیام لایک کنم!
    :)))

    +سانسور سر خودم شدم که وجهه وبلاگت خراب نشه
    پاسخ:
    ببین من اصلا روی پرداخت شخصیت ها کار ندارم، دارم در مورد نگاهی که سینماگر به مقوله ی غیرت داشته حرف میزنم! یعنی نمیگم کاراکترهای "بدی" هستن، میگم "غیرتی" که دارن نشون میدن به شدت ابلهانه است!
    در مورد فیلم سعادت آباد و نقش امیر آقایی و نگاه بچه گانه و احمقانه ی کارگردانش میشه کلی حرف زد! در حالی که مهناز افشار اقدام به قتل نفس میخواسته کنه و نهایتا یه دونه چک خورده فقط!!! (که از دیدگاه من کمترین حق مردیه که زنش بدون خبرش میخواد بچه اش رو سقط کنه که بتونه با خیال راحت دو ماه بره خارج!!! یعنی حماقت تا این حد؟) کارگردان جوری نشون میده که "وای چه مرد بدی، چه زن فرشته ای!!!"  الباقی کارهای بددلانه ی امیرآقایی هم که کاریکاتوری بوده!!! و کلی جا هم که امیر آقایی حق داشته - مهناز افشار زن دروغگویی بود توی فیلم - ما نمیبینیم حقی بهش داده بشه!
    اینکه سینماگرهای ما غیرت رو دوست ندارن و بد نشونش میدن تحلیل نمیخواد، عموما همینه!
    + من کلا حامد بهداد رو به بازیگر خوب بودن قبول ندارم که بخوام ازش بنویسم!
    پس لازم شد ببینیم:)
    پاسخ:
    ببینید!
    مرد باس غیرت داشته باشه ^-^
    پاسخ:
    دقیقا :دی
    و البته قدیمی ها قشنگ میگفتن به مرد بیش از حد تعصبی میگفتن بد دل و به مرد بی خیال میگفتن بی رگ و غیرت هم تعادل این دوتاست. همه هم میدونن خیر الامور اوسطها


    پاسخ:
    آره آفرین! :دی
    هولدن؟ خودتی؟ خوبی؟ سلامتی؟ الان خوابم یا بیدار که شاهد تعریف کردنت از یه چیزی‌ام؟ :))
    پاسخ:
    ببین باید اینجوری باشه، که وقتی از یه چیزی تعریف میکنی بشه اتفاق :))
  • وال کوهان دار
  • اره خدا خیرتون بده اسپویل نکنید دیر می رسه به شهر ما
    پاسخ:
    چشم :دی
    کجا میشه دیدش؟
    پاسخ:
    امشب در سینماهای تهران و شهرستانها
    درباره الی که چی بود؟
    نفهمیدیم چی شد آخرش 
    فقط مسخره بازی دیدم :)
    پاسخ:
    درباره الی خیلی فیلم خوبیه!

    ارسال نظر

    کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
    اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">